Συμβουλές για τη τελευταία εβδομάδα πριν τις πανελλήνιες εξετάσεις

Και η ώρα πλησιάζει. Πως να προετοιμαστώ; πως να διαβάζω, τι να διαβάζω, πόσο να διαβάζω; Να διαβάζω θεωρία ή να λύνω πολλές ασκήσεις, να κάνω δύσκολα θέματα ή μικρές επαναλήψεις; Να τα δώσω όλα τις τελευταίες ημέρες, ή να βγαίνω βόλτες; να διαβάζω λίγο και με μικρά διαλείμματα ή πολύ και με μεγάλες παύσεις; Και εν τέλει,

πως να προετοιμαστώ σωστά;

Υπάρχει μια πανέμορφη λέξη της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας, δανεισμένη από τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό του 18ου αιώνα, η οποία με μεταφορά από το φυσικό κόσμο υποδηλώνει τη μεταστροφή στην οποία υπόκειται ένας φυσικός οργανισμός, για να αντιμετωπίσει αντιξοότητες που συναντά στο φυσικό του περιβάλλον. Η μεταφορά γίνεται από τα είδη του ζωικού βασιλείου που, αντί να αφήσουν τον οργανισμό τους να πιέζεται από τα εξωτερικά ερεθίσματα, τον μεταβάλλουν ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτά. Η συμπεριφορά αυτών των οργανισμών – ότι  κινούνται και  πράττουν με τον ίδιο απλό, σταθερό και άμεσο τρόπο παρά τα όσα συμβαίνουν γύρω τους – φάνταζε, στους ανθρώπους, οι οποίοι έφτιαξαν αυτή τη λέξη, αξιοθαύμαστη ώστε να προσάψουν σε άλλους ανθρώπους, που εμφάνιζαν παρόμοια συμπεριφορά, έναν χαρακτηρισμό ο οποίος παρέπεμπε στη βιολογία των ανωτέρω οργανισμών. Και με τη λέξη αυτή χαρακτηρίζουν τελικά την αταραξία με την οποία βρίσκεται κάποιος αντιμέτωπος μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση και την πραότητα με την οποία ανταποκρίνεται σε αυτή.

Η λέξη αυτή, ονομάζεται Ψυχραιμία.

Η τελευταία εβδομάδα

Ψυχραιμία. Εξετάσεις είναι, θα περάσουν.

Κάθε τι που γίνεται για πρώτη φορά φαντάζει συχνά δύσκολο, αλλά δεν είναι τα πάντα “βουνό”. Οι πανελλήνιες εξετάσεις έχουν ιστορία δεκαετιών, και στα χρόνια αυτά έχει αποκρυσταλωθεί κάποια εμπειρία που θα φανεί χρήσιμη σε κάθε υποψήφιο. Χωρίς να είναι τίποτε απόλυτο και χωρίς να υπάρχει συνταγή που θα πρέπει να ακολουθηθεί από όλους, ας δούμε σιγά σιγά μερικά χρήσιμα πράγματα που θα μας βοηθήσουν να προετοιμαστούμε καλύτερα τις τελευταίες ημέρες, ώστε να έχουμε το μέγιστο της απόδοσής μας τις δύο κρίσιμες εβδομάδες που θα ακολουθήσουν.
Ας τα δούμε με τη σειρά.

Τι τρώμε;

Οι ειδικοί συμβουλεύουν πως, για μεγαλύτερη πνευματική διαύγεια και καταπολέμηση του άγχους τα φρούτα, τα λαχανικά και οι λοιπές αντιοξειδωτικές τροφές είναι απαραίτητα στο διαιτολόγιό μας, ενώ ένα πλούσιο πρωινό, ειδικά πριν τις εξετάσεις, θα δώσει την απαιτούμενη ενέργεια, την οποία θα χρειαστούμε την ώρα που θα γράφουμε. Παρ΄ όλα αυτά,

δεν θα σου πρότεινα να αλλάξεις τις συνήθειές σου, ειδικά την ημέρα των εξετάσεων. Ο οργανισμός σου είναι πιθανόν να αντιδράσει, και αυτό είναι κάτι που δεν θα το θέλεις τη μέρα εκείνη. Άρχισε από τώρα, μια εβδομάδα πριν την αρχή των εξετάσεων, να βάζεις καθημερινά τα φρούτα στη διατροφή σου και να παίρνεις ένα πρωινό (έστω ελαφρύ, αν το πρωινό δεν είναι καθημερινή σου συνήθεια), αλλά γενικότερα θα ήταν χρήσιμο να αποφύγεις τις αλλαγές της τελευταίας στιγμής. Οι ειδικοί μιλάνε για μικρά και τακτικά γεύματα πλούσια σε βιταμίνες, οπότε μια καλή πρόταση θα ήταν να προσαρμόσεις με μικρά βήματα τον οργανισμό σου προς αυτή τη κατεύθυνση. Και μη ξεχνάς,
δεν υπάρχει το χάπι που ζωντανεύει τη μνήμη, που βοηθάει τον εγκέφαλο και που σε κάνει να θυμάσαι τα πάντα. Μείνε μακριά από σκευάσματα που υπόσχονται τα πάντα και που πιθανόν να είναι επικίνδυνα, απεναντίας μπορείς άφοβα να προμηθευτείς φυσικές βιταμίνες από ένα φαρμακείο που θα σου δώσουν ό,τι δεν έχεις συνηθίσει να λαμβάνεις από φρούτα ή χυμούς (περισσότερα για τη διατροφή μπορείς να δεις εδώ).

Το βράδυ; ύπνος ή διάβασμα;

Ή θα κοιμηθείς το βράδυ στο κρεββάτι σου ή την ώρα των εξετάσεων. Είναι δύσκολο το να διαλέξεις, το ξέρω.

Η κλασική συμβουλή είναι πως την ημέρα διαβάζουμε και το βράδυ κοιμόμαστε, και γενικά είναι απολύτως σωστή. Παρά το ότι μπορεί να έχεις συνηθίσει να διαβάζεις περισσότερο τα βράδια και να σου φαίνεται (και ίσως για σένα πράγματι να είναι) αποδοτικότερο το διάβασμα που κάνεις τη νύχτα, θα σου πρότεινα σταδιακά να αλλάξεις τη βιολογία σου και να αρχίσεις να κοιμάσαι περισσότερο τα βράδια. Μη ξεχνάς, τις Δευτέρες, Τετάρτες και Παρασκευές και για δύο συνεχόμενες εβδομάδες, θα γράφεις διαγώνισμα. Θέλεις να είσαι εντελώς ξεκούραστος τις ώρες 8 με 11, και πάνω απ΄ όλα να μη βρίσκεσαι στο κρεβάτι σου το χρονικό διάστημα αυτό. Το  ξενύχτι πριν το διαγώνισμα το έχουν κάνει χιλιάδες παιδιά τις τελευταίες δεκαετίες, και τα αποτελέσματα ήταν πάντα τα ίδια: στη καλύτερη περίπτωση υπήρχε ένας άκρως δυσλειτουργικός εγκέφαλος, στη χειρότερη εμφανίστηκε υπνηλία την ώρα των εξετάσεων. Δεν θέλουμε να συμβεί τίποτε από τα δύο, επομένως, αν δεν κοιμόμαστε σωστά τα βράδια, αρχίζουμε από σήμερα να αλλάζουμε σιγά σιγά τον ύπνο μας και να προσπαθούμε να κλείνουμε 8 ώρες συνεχόμενου και βραδινού ύπνου, καθημερινά.

Και κάτι ακόμη, που ίσως σου ακουστεί σκληρό: η φράση “το παιδί δεν κοιμάται, διαβάζει όλη τη νύχτα” σου έχει δώσει (έλα, μεταξύ μας μιλάμε τώρα…) την ικανοποίηση που ήταν να σου δώσει στο παρελθόν. Στοχεύουμε σε μεγαλύτερη ικανοποίηση τις επόμενες εβδομάδες, και πίστεψέ με, θα είναι πολύ μεγάλη αυτή που θα πάρεις, όταν την ώρα της εξέτασης το διαγώνισμα βρεθεί απέναντι στον καλύτερό σου εαυτό. Φροντίζουμε από τώρα, λοιπόν, να μη του κάνουμε τη χάρη να του δώσουμε έναν ταλαιπωρημένο, περίλυπο εαυτό που θα τον έχει του χεριού του, και αρχίζουμε να ρυθμίζουμε σωστά τον ύπνο μας.

Πόσο να διαβάζω κάθε μέρα;

Από τις καλύτερες ερωτήσεις, η οποία έχει γενική απάντηση και αφορά είτε τους σωστά προετοιμασμένους μαθητές είτε αυτούς που δεν έχουν προλάβει να ολοκληρώσουν την προετοιμασία τους.
Απλά: σταδιακά, προσπάθησε να διαβάζεις, τις επόμενες λίγες ημέρες που απομένουν, σταδιακά λίγο λιγότερο από όσο διάβαζες ως τώρα. Το ιδανικό θα είναι τη τελευταία μέρα να διαβάσεις ελάχιστα ή καθόλου, και μακάρι το άγχος σου να σου επιτρέψει να καταλάβεις ότι τη τελευταία ημέρα δεν θα μάθεις τίποτε που δεν το ήξερες.

Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Όπως θα επαναλάβουμε και παρακάτω, το διάβασμα που θα κάνεις τις επόμενες ημέρες σε όλα τα μαθήματα θα έχει δύο στόχους. Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι να διατηρήσεις τις γνώσεις που ήδη έχεις κατακτήσει όλη τη χρονιά, ενώ ο δεύτερος είναι να διατηρείς τον εγκέφαλό σου σε εγρήγορση και το πνεύμα σου “μέσα” στην ύλη που θα εξεταστείς. Αυτό που χρειάζεται είναι να πιέζεις το μυαλό σου σταδιακά κάθε μέρα και πιο λίγο, ενώ ταυτόχρονα να διατηρείς όσο το δυνατόν περισσότερο επαφή με αυτά που ήδη ξέρεις. Δεν χρειάζονται λοιπόν ξενύχτια, δεν χρειάζεται εντατικό διάβασμα. Μια μέση συνταγή θα ήταν να διαβάζεις συνεχόμενα διωρα ή τρίωρα με μικρά πεντάλεπτα διαλείμματα ανάμεσά τους, και με μεγάλα διαλείμματα ξεκούρασης και χαλάρωσης ανάμεσα στα διωρα (ή τρίωρα) αυτά. Και στο ενδιάμεσο, να μη ξεχνάμε, μικρά γεύματα, ενώ στο τέλος της ημέρας να ακολουθεί ένας μακρύς και ξεκούραστος ύπνος.

Ψυχραιμία, μεθοδικότητα κτλ κτλ. Τα ξέρεις αυτά όμως, σωστά;

Κάτι που καλό είναι να θυμάσαι ώστε να προετοιμάσεις τον εαυτό σου: έχεις ήδη βρεθεί κάποιες φορές, και θα βρεθείς και τις επόμενες ημέρες στη θέση, όπου κάνοντας μια επανάληψη να νομίζεις ότι δεν θυμάσαι τίποτε, πως τα έχεις ξεχάσει όλα και πως δεν θα γράψεις στο τέλος κτλ κτλ. Ας γνωρίζεις, λοιπόν, τα εξής:
1ον, πως κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσιολογικό. Όλοι το περάσαμε, και αυτοί που τελικά αποδώσαμε κοντά στις δυνατότητές μας και όσοι δεν κατάφεραν να πλησιάσουν τον καλύτερό τους εαυτό. Και πως η διαφορά των μεν από τους  δε είχε να κάνει μόνο με το πόσο γρήγορα συνειδητοποιήσαμε πως αυτό δεν ήταν παρά ένα παιχνίδι που παίζει το άγχος με το μυαλό.
2ον, πως δεν έχεις ξεχάσει τίποτε. Θα πούμε και παρακάτω πως η κάθε πληροφορία έχει τη θέση της μέσα στον εγκέφαλο, και πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν έχει την ικανότητα να θυμάται ανά πάσα στιγμή τα πάντα, αλλά θέλει το χρόνο του και τα κατάλληλα ερεθίσματα να ανασύρει από τα βάθη του τις πληροφορίες που του ζητάμε. Θα μιλήσουμε πάλι γι΄ αυτό,

για την ώρα όμως συγκράτησε το ότι ο καλύτερος τρόπος για να ξεπεραστούν όσο το δυνατό πιο γρήγορα τέτοιες κρίσεις πανικού, είναι να μάθεις να τις αναγνωρίζεις, να διώχνεις προσωρινά το μυαλό σου από αυτές (διάβαζε: να κάνεις διάλειμμα) και να επανέρχεσαι στο διάβασμά σου, όταν θα έχουν απομακρυνθεί. ​

Άγχος; ποιος έχει άγχος;

Η πιο άχρηστη φράση των ημερών: “μην αγχώνεσαι”.

“Μην αγχώνεσαι”.

Αυτή, είναι μια φράση που θα πρέπει να καταχωρηθεί ως η πιο ανόητη που μπορεί να ειπωθεί σε κάποιον που δίνει εξετάσεις. Φυσικά κι έχεις άγχος, πανελλαδικές δίνεις! Όλοι είχαμε άγχος και σε όλους ήρθαν στιγμές που νιώθαμε να μας τσακίζει. Αλλά τα διαγωνίσματά σου τα έχεις γράψει, γνωρίζεις πια τις δυνατότητές σου και έχεις ζυγίσει τις ελπίδες σου. Έχεις χρόνο αυτές τις μέρες να κοιτάζεις ολόκληρη τη πορεία που έχεις κάνει ως εδώ, μπορείς πια να δεις τον εαυτό σου να αλλάζει σε κάθε βήμα αυτής της πορείας, και θυμάσαι την απόδοσή του στις καλύτερές του στιγμές. Ας ξέρεις ότι η εμπειρία και οι ικανότητες που είχες στις καλύτερές σου στιγμές στο παρελθόν υπολείπονται κατά πολύ από αυτές που έχεις τώρα: η διαδρομή που έκανες από τότε ως τώρα σου έχει δώσει πολύ περισσότερα, και αν παρόλα αυτά νιώθεις ότι κάτι λείπει από την όλη συνταγή, μπορείς να αφήσεις τον καλύτερό σου εαυτό να σε οδηγήσει στις χρυσές ακρογιαλιές της Ιθάκης σου.

Το ταξίδι, εξ΄ άλλου, πλησιάζει στο τέλος του.

Ωραία, και τι να διαβάσω;

Καλή ερώτηση, και υπάρχει και καλή απάντηση επίσης.

Κατάλαβε κατ΄ αρχάς πως αυτές τις ημέρες δεν έχεις να μάθεις κάτι παραπάνω, πως, όπως είπαμε και παραπάνω, η δουλειά που έχεις να κάνεις είναι να συντηρήσεις τις υπάρχουσες γνώσεις σου. Οι πολύπλοκες ασκήσεις και τα εξειδικευμένα θέματα δεν βοηθάνε, αντίθετα, θα βοηθήσει πολύ στο να μπορείς να ανασύρεις στη μνήμη σου αυτά που χρειάζεται, το να λύνεις απλές και αντιπροσωπευτικές ασκήσεις από το κάθε κεφάλαιο της ύλης σου. Έχεις το χρόνο να κάνεις ένα πέρασμα με τη σειρά όλη την ύλη, και έχεις την εμπειρία να λύνεις δεκάδες ασκήσεις ανά ώρα από κάθε παράγραφο. Την ύλη σου την έχεις ήδη οργανώσει, έχεις ήδη δει τι ασκήσεις υπάρχουν σε κάθε παράγραφο, είναι χρήσιμο να μη “κοιτάζεις” τις ασκήσεις και να λες “αυτές τις ξέρω”, αλλά να λύνεις γρήγορα και περιεκτικά από μια ή δύο κάθε είδους, να περνάς στην επόμενη και να κάνεις το μικρό διάλειμμά σου κάθε φορά που τελειώνεις μια παράγραφο ή μια κατηγορία ασκήσεων, πριν πας στην επόμενη παράγραφο ή κατηγορία. Οι δύσκολες και πολύπλοκες ασκήσεις εξάλλου, δεν είναι παρά  μια μίξη των μικρών αυτών ασκήσεων που θα ξαναδείς τώρα, και το πώς τα βγάζεις πέρα με τη πολυπλοκότητά τους το έχεις δει στο παρελθόν. Αυτό που χρειάζεσαι τώρα είναι να ξαναθυμηθείς, κομμάτι κομμάτι, τα μέρη που δημιουργούν τα σύνθετα θέματα, και όταν θα δεις τα τελευταία μπροστά σου, να είσαι σίγουρος ότι θα μπορέσεις να τα αντιμετωπίσεις ακριβώς όπως έκανες και στο παρελθόν.

Για τη περίπτωση που γνωρίζεις πως δεν έχεις προετοιμαστεί σωστά: τα πράγματα είναι πολύ απλά. Ξέρεις ότι δεν θα γράψεις 20, ούτε 19 και ίσως ούτε και 18 – δεν έχεις κάνει τη συστηματική δουλειά που χρειάζεται γι΄ αυτό, και θα το δεχτείς. Ξέρεις λοιπόν ότι δεν είσαι υποχρεωμένος να γράψεις τα πάντα, και πως μπορεί να εμφανιστούν ένα, δύο ή και τρία ερωτήματα που να μη καταφέρεις να τα αντιμετωπίσεις. Ο βαθμός σου δεν θα μειωθεί δραματικά από τα ερωτήματα αυτά, θα μειωθεί όμως κατακόρυφα αν, από κάποια πιθανή απογοήτευση, δεν καθίσεις τις τελευταίες αυτές ημέρες να συστηματικοποιήσεις, να “δέσεις” τις γνώσεις που έχεις ήδη αποκτήσει. Αυτό που θέλεις δεν είναι να γράψεις τα πάντα, είναι να γράψεις σωστά τα θέματα που γνωρίζεις, αυτό που έχεις λοιπόν να κάνεις τις επόμενες ημέρες είναι να ρίξεις το βάρος σου σε αυτά.

Και το αποτέλεσμα, θα είναι καλύτερο από αυτό που ίσως ελπίζεις τώρα. 

Και έρχεται η Μεγάλη Ημέρα

Αν όλα έχουν πάει καλά, τη προηγούμενη ημέρα έχεις χαζέψει λίγη ώρα πάνω σε κάποια διαγράμματα, έχεις βγει τη βόλτα σου, έχεις βγει ή μιλήσει με τους φίλους σου κι έχεις προσπαθήσει να κοιμηθείς σχετικά νωρίς, αν μάλιστα έχεις ρυθμίσει το πρόγραμμα του ύπνου σου αυτό θα έχει γίνει σχετικά εύκολα: το σφίξιμο του πρώτου διαγωνίσματος υπάρχει μεν, η έκθεση όμως είναι αγχολυτικό μάθημα και το άγχος για το τι θα πέσει ή αν θα γράψεις θα είναι μικρό: πάντα πέφτει κάτι βατό προς όλους, και ο καθένας σχεδόν πάντα γράφει ανάλογα με τις δυνατότητες που έχει δείξει όλη τη χρονιά της προετοιμασίας του.

Ξυπνάμε πρωί λοιπόν. Τρώμε ό,τι έχει συνηθίσει ο οργανισμός μας τις προηγούμενες ημέρες να τρώει και φροντίζουμε να είμαστε στην ώρα μας στο εξεταστικό κέντρο. Και προσοχή τώρα.

Σε κάθε εξεταστικό κέντρο, κάθε χρονιά και σε κάθε περιοχή της χώρας, υπάρχει ο αχαρακτήριστος συμμαθητής που συνηθίζει να μιλάει δυνατά χωρίς να λέει τίποτε, και που την ημέρα εκείνη θα διαλαλήσει περίτρανα πως από σίγουρη πηγή μέσα από την επιτροπή εξετάσεων ξέρει το θέμα που θα πέσει. Είναι κουραστικό να το λέμε συνέχεια, αλλά ας αναφέρουμε μια ακόμη φορά ότι:

  •  Η τελευταία φορά που διέρρευσαν θέματα σε εξετάσεις ήταν το 1980, και από τότε τα θέματα θωρακίστηκαν τόσο καλά που το διαρρεύσουν είναι αδύνατο.
  • Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας θα υπάρχει ένα φροντιστήριο που θα διατείνεται πως “έχει άκρες” ή “πιάνει τα θέματα”, το οποίο βρίσκει πάντα απελπισμένους υποψήφιους που προσπαθούν να γατζωθούν στη “σιγουριά” που τους μεταφέρει.
  • Για στατιστικούς λόγους μια στις 10 από τις προβλέψεις που ακούγονται θα βρουν κάτι που θα έχει σχέση με το θέμα εντελώς από τύχη. Έτσι, κάθε χρόνο υπάρχουν μερικές χιλιάδες συνολικά προφητείες που επαληθεύονται: αν κάθε χρόνο αρχίσω να λέω ότι φέτος στην έκθεση θα πέσει παιδεία, μέσα σε τρία χρόνια είναι σίγουρο ότι θα έχω επαληθευτεί.

Μην ακούς κανέναν. Άφησε το σαματά να μαίνεται γύρω σου και απέφυγε να πάρεις μέρος σε μια τέτοια συζήτηση, είναι έτσι κι αλλιώς χωρίς ουσία και το μόνο που κάνει είναι να μεγαλώνει ένα άγχος που υπάρχει από μόνο του. Κάνε όμορφες σκέψεις, αν δεν μπορείς να κάνεις με τους γύρω σου όμορφες συζητήσεις. Και περίμενε να έρθει η κόλα με τα θέματα μπροστά σου. Δώσε στον εαυτό σου λίγα λεπτά να μαζέψει τις γνώσεις του στο θέμα αυτό, και όταν νιώθεις έτοιμος, ξεκίνα.

Τα Μαθηματικά

Ξέρω τα θέματα.

Φέτος θα πέσει όριο. Το τρίτο θέμα θα έχει εξίσωση ή ανίσωση που θα θέλει παράγωγο για να λυθεί και θα βάλουν κι εφαπτομένη.

Για μια ακόμη φορά, θα πρέπει να υποστείς τους προφήτες και να μη τους δώσεις καμία σημασία. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά: δεν είναι μόνο το ότι ό,τι και να ακούσεις θα είναι τετριμμένο και ανυπόστατο, είναι και κάτι πιο σημαντικό: είπαμε και παραπάνω πως στο μυαλό σου υπάρχουν όλες οι πληροφορίες που χρειάζεσαι για να αντιμετωπίσεις ό,τι βρεθεί μπροστά σου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι βρίσκονται ανά πάσα στιγμή διαθέσιμες: πιθανόν να ακούσεις κάτι και να νιώσεις εκείνη την ώρα ότι δεν θυμάσαι πως γίνεται, και είναι απόλυτα λογικό: ο εγκέφαλος χρειάζεται το χρόνο του για να φέρει την απαιτούμενη γνώση στην επιφάνειά του, και την ώρα που δέχεσαι ένα σωρό πληροφορίες από τον κυκεώνα όσων θα ακούγονται γύρω σου, το μόνο που προλαβαίνεις να κάνεις είναι να αγχωθείς. Αγνόησε τα πάντα που λέγονται και περίμενε, όπως και τη πρώτη μέρα, να έρθει το γραπτό με τα θέματα.

Τα θέματα ήρθαν

Για τους λόγους που είπαμε αμέσως πριν, απέφυγε να κοιτάξεις και τα τέσσερα θέματα. Κατά πάσα πιθανότητα αν το κάνεις, θα περάσεις ένα με δύο λεπτά νομίζοντας ότι δεν ξέρεις να λύνεις τίποτε. Είναι χρήσιμο λοιπόν, αφού ηρεμήσεις πρώτα, να ξεκινήσεις με τη θεωρία και το (κατά πάσα πιθανότητα) βατό 2ο θέμα. Στην ώρα που θα δουλεύεις με αυτά τα δύο θέματα, το μυαλό σου θα έχει “μπει” αρκετά βαθιά στην ύλη που έχεις δουλέψει όλους τους προηγούμενους μήνες και οι πληροφορίες και τεχνικές που θα χρειαστείς για τα “βαριά” Γ΄ και Δ΄ θέματα θα ανασύρονται πιο εύκολα. Χρησιμοποίησε πρόχειρο για ό,τι δεν είσαι σίγουρος για την ορθότητά του, μη χάνεις χρόνο στο πρόχειρο για κάτι που έχεις κάνει δεκάδες φορές και ξέρεις ότι είναι απλό. Δίνε στον εαυτό σου λίγα δευτερόλεπτα να σιγουρευτεί γι΄ αυτό που γράφει, και ξεκίνα. Σε πολύ λίγη ώρα δεν θα θυμάσαι καν ότι γράφεις διαγώνισμα, απλά θα έχεις αφοσιωθεί σε αυτό που κάνεις.

Και μη ξεχνάς: λίγα λεπτά μετά την έναρξη, θα έχεις ξεχάσει ότι γράφεις διαγώνισμα και απλά θα λύνεις

Το Δύσκολο Ερώτημα

Δεν έχεις ιδέα ποιο από τα ερωτήματα που αντιμετωπίζεις είναι πραγματικά δύσκολο ή αν λόγω άγχους έχεις κολλήσει και δεν βλέπεις τη λύση. Σε οποιοδήποτε σημείο κολλήσεις θα μείνεις λίγα λεπτά πάνω σε αυτό ώστε να δεις αν μπορείς να το αντιμετωπίσεις (αν ξέχασες κάποιο δεδομένο, αν κάτι στην εκφώνηση σε οδηγεί στο δρόμο για τη λύση και δεν το είδες κτλ), αλλά δεν θα χαζομερήσεις πάνω από λίγα λεπτά αν δεν έχεις βρει κάτι ελπιδοφόρο για να ξεκινήσεις. Θα αφήσεις το ερώτημα για το τέλος, θα πας στο επόμενο ερώτημα και ποτέ, μα ποτέ, ποτέ όμως, δεν θα ξαναγυρίζεις στα ερωτήματα που δεν έχεις λύσει κάνοντας ταλάντωση από το ένα στο άλλο. Θα προχωράς κάθε φορά στο επόμενο ερώτημα και επόμενο θέμα, αν κολλάς θα επιμένεις λίγα λεπτά και αν έρχεται κάποια ιδέα θα την εφαρμόζεις, αν όχι, θα ξαναγυρίζεις στα ερωτήματα που δεν έχεις κάνει μόνο αφού τελειώσεις με τα υπόλοιπα. Μια ματιά στο τέλος θα είναι ψυχραιμότερη και θα σε βοηθήσει να δεις κάτι που αρχικά δεν μπορούσες να δεις. Εξάντλησε όλο σου το χρόνο κάνοντας μέχρι τέλους ένα χτένισμα για να διορθώσεις ίσως κάποια λάθη, και προσπάθησε να φύγεις με την αίσθηση πως έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες.

Να είσαι σίγουρος, θα είναι αρκετό.

Καλή δύναμη. Και καλή επιτυχία.
Θα την έχεις, θα δεις.

Κώστας Θεολόγος,
Μαθηματικός
(αναδημοσίευση από arogi-gia-to-lykeio.gr)

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *